54 و من كتاب له عليه السلام إلى طَلْحَةَ وَالزُّبَيْرِ ( مَعَ عِمْرانِ بْنِ الْحَصينِ الْخُزاعي ) ذَكَرَهُ أبوجَعْفَرِ الإسْكافي في كِتاب الْمَقاماتِ فِي مَناقِبِ أميرِالْمُؤمِنِينَ عليه السلام از نامه‌هاى امام عليه السلام براى طلحه و زبير است كه به‌وسيلهء عمران بن حصين خزاعى براى آنها فرستاد . اين نامه را ابو جعفر اسكافى در كتاب المقامات فى مناقب اميرالمؤمنين عليه السلام ذكر كرده است . « 1 » نامه در يك نگاه اين نامه در عين فشردگى به چهار نكتهء مهم اشاره مىكند : در بخش اوّلِ اين نامه ، حضرت بر اين امر تأكيد دارد كه من براى بيعت به « 2 »

--> ( 1 ) . سند نامه : مرحوم سيّد رضى در ابتداى اين نامه - همان‌گونه كه در بالا آمده - نوشته است كه آن را ابوجعفر اسكافى ( محمّد بن عبداللَّه اسكافى متوفاى سنهء 240 قمرى ) در كتاب المقامات فى مناقب اميرالمؤمنين آورده ( 2 ) است . اسكافى از معتزله بود و در محلهء اسكاف بغداد زندگى مىكرد و از اين رو او را اسكافى گفته‌اند . او از معاصران « جاحز » بود و ردّى بر كتاب العثمانيه او نوشته است . معتزلهء بغداد معتقد بر افضليت اميرمؤمنان بر تمام صحابه بوده‌اند و اسكافى نيز پيرو همين عقيده بود . ( البته ابوجعفر اسكافى از اهل سنّت بود و غير از محمد بن احمد بن جنيد اسكافى معروف است كه از قدماى فقهاى شيعه محسوب مىشود ) . صاحب مصادر نهج‌البلاغه دو مأخذ ديگر براى اين نامه نقل كرده است : نخست تاريخ ابن اعثم كوفى ( متوفاى 314 ) است و ديگر كتاب الامامة والسياسة ابن قتيبهء دينورى ( متوفاى 276 ) است